The news is by your side.

غزل

دانیال ثاقب

0 300

ښه په ځان ميئنه ده او ښه ډیره مغروره ده

مینه مې جنت جنت او دا مې پکې حوره ده

زه يي د زړه سر یمه خو خواله مې راتلی نشي

کلی د پښتو دی پښتونوالې نه مجبوره ده

نن يي درباب سره بدلومه نور يي نه غواړم

یو مې د بابا ټوپک او بله زړه توره ده

دغه دوه په لاره زنګیدلي چې روان ښکاري

یوه ته له غنم پیښه او بل ته له انګوره ده

بیا يي څوک ځلمې مړ کړی بیا کلي کې چیغې دی

بیا څوک پیغله کونډه شوه او بیا یوه مور بوره ده

ولې دې ثاقبه د غزل سره قلم ریږدي ؟

نن دې د غزل پرښته بیا جوړې رنځوره ده

Leave A Reply

Your email address will not be published.