The news is by your side.

یاد

حیا خان

0 193

‎ياد
‎يو وخت ډيره وم ماشومه
‎يوچا درد درد يادولو
‎مابه ځان سره سوچ وکړو
‎چي هغه به مي ليدلو
‎يو زوړ  وچ لرګي پشانتي
‎په کوڅو به ګرځيدلو
‎چاويل چي ليونی دی
‎هرچاخپل له څنګ شړلو
‎نه څښاک نه يي خوراک ول
‎بس يو ذکر يي کولو
‎هغه زما ده هغه زما ده
‎مايي هر غږاوريدلو
‎زه به چوپه خوله ولاړه
‎په حيرت به مي کتلو
‎يوه تړمې شانتي اوښکه به يي
‎سترګو نه شوه تويه
‎زه به بياهم نشوم پويه
‎بس خاموشه شانتي ستونی

به يي ورور وروغوړمبيده

‎دي په ځان نه پوهيده
‎خوښۍ هم ترې مروره
‎نه يې مور نه يي درګاه وه
‎بس دنيا يي يو بيديا وه
‎يو معصومه شان څيره

به يي په هرې خواکړه تيره
‎خو هغه بی نکړه هيره
‎مودي تيري شوي کوڅو کي ليونی هم
‎لکه هسي يو عبث وجود
‎ دوخت بادونو يووړ
‎ماشومتوب زما راځوان شو
‎اوبدل د ژوند دوران شو
‎ټول خټين کورونه پرانيستل پاخه شول
‎دهغه ليوني نښې هم شوي ورکې
‎چي وهل به يي تل کوکې
‎اوس نو هغه خلک نشته
‎چي خاموش مازديګري کي به مسجد ته ور روان ول
‎ليوني ته به حيران ول
‎اوس هغه وختونه تير ول چي ملنګ به زمزمه کړه
‎بيا به ټولو نذرانه کړه
‎دماښام نژدې يو وخت کي

ماشومانو به ناره کړه
‎نور به ټولو ننداره کړه
‎جينکو به ټيکلي له تناره نه راشکولي
‎يو اوبل ته بي ويشلې
‎پيغلو ګڼ غټ څادرونه په سرونو تل ساتل
‎هيڅ پردو به نه ليدل
‎دځوانانو به خيالونه په قلم او په وطن ول
‎ځيني ځيني به مين ول
‎وخته ستا زاړو يادونو کې که درد دی هم سکون دی
‎دا ژوند څه رنګ زړه چاودون دی
‎هو هغه د ليوني کيسه هم سر نه راتازه شوه
‎چي دزړه بله ډيوه شوه
‎داځل هغه ليونی وجود بدل و
‎هغه نه و خو هغه وه
‎نامالومه څه کيسه و
‎داځل بيا ډکه ليمه وه
‎داځل بيا وجود ټپي و
‎داځل بيانوې ټپه وه
‎جانان له مانه خبر نه دی
‎زه يي دعا کې ځان نه مخکې يادومه
‎هو داځل بياهغه جمله وه
‎دا دنيا واړه دستا ده
‎هغه زما ده هغه زما ده

Leave A Reply

Your email address will not be published.