cheap nfl jerseyscheap jerseys from chinacheap mlb jerseyscheap nhl jerseyscheap jerseyscheap nfl jerseyscheap mlb jerseyscheap nfl jerseyscheap mlb jerseyscheap nhl jerseys
سپیره !- لنډه کیسه – afghansabawoon
The news is by your side.

سپیره !- لنډه کیسه

لیکوال : ګلزاده سنګر

0

د شپې په خاموشۍ کې یوازې د چرچرکو غږونه اوریدل کیده، عایشې له خوبه د سترګو غړولو سره سم د خپلو نه ختمیدونکو غمونو په اړه  فکرونه پیل کړل تر لږ ځنډ وروسته یې پرېکړه وکړه چې نور دې نو په دې نړۍ کې شتون بې معنا دی .

هغه  د ګل په شان خاوند او خوږ زوی دې اوس په خوا کې نشته چې د ستونزو په وخت به دې پرې ځان ته ډاډ ورکاوه.

له همدې  سره سم یې د سترګو کونجونه له اوښکو ډک شو،  پرمخ  یې د غم لیکې جوړې شوې او په شونډو یې د درد پتري له ورایه را ښکاره شوه، عایشه مجبوره وه خوږ ژوند ته یې  خواښې د اور تیلی ورته کړی و.

تیره ورځ یې هم د میلمنو له تګ وروسته ورته وویل چې کله یې ته سپیره په وره رادننه شوې یې بیا د ژوند رنګینیو له دې کوره کډه کړې .

د عایشې  دا څو كاله د واده كيده چې دې كور ته را واده شوې وه کله چې يې خاوند په كور کې د میرمنې سره  د مور بد چلند  ونه شو زغملی نو د ملي اردو لیکو ته ورڅخه  لاړ د هغه له تګ  وروسته یې کوچنی ګلالی زوی د ناروغۍ کړیده خو خواښې  به یې ورته ویل چې روغ جوړ دی.

–  د چکر بله پلمه چې نه وي اوس د خپل زوی ناروغي پلمه کوې؟ غلې کېنه چې له کوره وتلې وې دواړه پښې دې درماتوم.

عایشه مجبوره وه چې د خواښې دا ناخوالې او نادودې  په پټه خوله وزغمي، ځکه چې هغې خپل یواځیني زوی ته هیله مندي درلوده، چې ګنې ستر به شي او سیوري ته به یې کیني، خو تقدیر ورسره ونکړه او هیلې یې ورته نیمګړې کړې.

هغه کوچنی چې د مور ژوند ته یې روښنایي وربښلې وه، له یوې عادي او کوچنۍ ناروغۍ له امله یې ځکه د هغې  ژوند په تورتم بدل کړ، چې کوچني نه ډاکتر ولید او نه یې درمل.

نو ځکه خو د معصوم ماشوم غږ د تل لپاره خپ شو.

د زوی د مرګ غم یې لا سوړ شوی نه و چې خاوند یې ورته په سره کفن کې راوړ د دې غمونو زغم یې نور له وسه پورته شو، په کټ کې کېناسته، شپه لا نیمایي ته هم نه وه رسیدلې اخوا دیخوا یې وکاته په تپه تیاره  کې یې هیڅ تر سترګو نه شوه د خپل بالښت لاندې یې لاس تیر کړ د موبایل څراغ یې روښانه کړ او د هغې خونې په لور یې ورو ورو قدمونه واخیستل چې له پټیو راوړی اپین په کې پروت و.

د اپین له راخېستو سره سم یې تصمیم بدل کړ چې ځان وژل خو حرام دي باید مبارزه وکړي او د ژوند کږلیچونه شاته پریږدي خو وروسته یې د خواښې خبرې او وهل ډبول وریاد شول بیا یې له ځان سره وویل خدای خبر خواښې مې څه ډول خلکو سره رالویه شوې؟ د خپل زوی د ژوند خوشالي یې نه شوه لیدلی،  خپل معصوم لمسی یې د ناروغۍ دردونو ته یوازې پرېښود.

کاش! خواښې مې د نورو په څېر شکر کوونکې وای !

 د فکرونو لړۍ یې وغځېده، ژوند ورته په ځان بوج ښکاره شو، له ځانه یې د کرکې بوی حس کړ!

د خاوند هغه خبرې یې په ذهن کې د باد په څېر ورتیرې شوې چې څو ځله یې ورته ویلي و

چې تر واده وروسته مې مور کاملآ بدله شوې،  اوس هغه پخوانۍ مور نه ده، مخکې یې له هره رګه سپېڅلې مینه څڅېده خو اوس…….

ټکان یې وخوړ! له ماضي راووته، اسمان ته یې مخ کړ! د زارۍ په لهجه یې وویل:

 خدایه  اخر ولي موږ څه ګناه کړې؟ که زوی دې رانه واخیست خو ستا رضا وه، خاوند به دې رانه نه اخیست! د سر سیوری مې هم تا جنت ته ولیږه! خواښې دې راته جابره کړه!

که ځان وژنه حرامه هم ده خو ما پرې مه نیسه! غواړم د خاوند او زوی دیدار مې وکړم، نور بس دی!

 د دې او نورو خبرو له وریادیدو سره یې  صبر تمام شو.

  آپین یې راوخیست سترګې یې پټې کړې د آپین له تیریدو سره یې مرۍ ترخه شوه د پاڅېدو  توان یې په ځان کې ونه موند.

(Visited 8 times, 1 visits today)

Leave A Reply

Your email address will not be published.